به نام خدا

در خاک می پیچد تنش را مرد غربت
دارد در این حالت تماشا مرد غربت
باید تماشا کرد و خون از چشم بارید
دریا به دریا هم نوا با مرد غربت
هرم نفس هایش پر از تاثیر زهر است
در آتش افتاده ست گویا مرد غربت
او آب را پس می زند ای وای ، ای وای
در فکر عاشوراست آیا مرد غربت ؟
یک شهر عاشق دارد و سرگشته امّا
تنها تر از تنهاست اینجا مرد غربت
***
دردانه ای بوی مدینه با خود آورد
خوبست دیگر نیست تنها مرد غربت
یک کهکشان راه است تا فهمیدن او
هفت آسمان شد فاصله تا مرد غربت
سیّد محمّد بابامیری